Książę Myszkin, cierpiący na epilepsję i znany ze swojej naiwności, przez wszystkich nazywany jest "idiotą". Po długim pobycie w sanatorium, wraca do Petersburga, a dobroduszny młody książę zostaje wciągnięty w skomplikowaną relację miłosną, z której nie potrafi się wydostać. Od teraz jego życie jest zdominowane przez miłość do Aglai i głębokie współczucie dla Nastasji, w której on jako jedyny nie widzi kobiety o wątpliwej reputacji, lecz cierpiącą istotę. Myszkin jest jednocześnie głupcem i świętym, donkiszotem miłości.