Das Zeitalter der Pferde

Udomowienie konia i jego rola jako źródła pożywienia, zwierzęcia do jazdy, do ciągnięcia i do pracy, odegrały kluczową rolę w historii ludzkości. Harald Haarmann, na podstawie nowych badań archeologicznych, genetycznych i językowych, rekonstruuje stopniowy proces udomowienia i wykorzystywania koni, pokazując, jak wielowiekowe partnerstwo zmieniło nie tylko konie, ale również ludzi. Udomowienie koni rozpoczęło się na stepach na północ od Morza Czarnego. Ale dlaczego akurat tam? I co łączyło ludzi i dzikie konie od samego początku? Harald Haarmann opisuje, jak ludzie początkowo, jako myśliwi, podążali za końmi, a następnie, jako koczowniczy hodowcy, poszukiwali pastwisk. Około 8000 do 9000 lat temu, koczownicy stepowi, w wyniku zmian genetycznych, przez pokolenia przyzwyczaili się do spożywania mleka klaczy. Ponad 6000 lat temu konie po raz pierwszy zostały wykorzystane jako zwierzęta jeździeckie. Po wynalezieniu koła i wozów, umożliwiły one przeprowadzanie dalekich migracji jako zwierzęta pociągowe. Armie wojenne, wykorzystujące rydwany i jeźdźców, dokonywały rozległych podbojów. Udomowione konie rozprzestrzeniły się na wszystkich kontynentach i stały się potężnymi symbolami w religii i polityce. Do XX wieku konie były wszechobecne zarówno w miastach, jak i na wsi. Era koni dobiegła końca wraz z rewolucją przemysłową, ale dzięki wielotysiącletniemu wpływowi, konie w przyszłości również będą partnerami, przyjaciółmi i pomocnikami dla ludzi.