Kiedy różowe kwiaty kwitną z brązowych gałęzi, nie ma powodu do rozpaczy. Nie potrzebujesz nikogo poza sobą. Pomyśl o swoim najgorszym dniu. Było tylu ludzi, którzy mówili: "Jestem tu dla ciebie. Czy nie przeszedłeś przez to sam? Czy nie upadłeś, nie wstałeś sam? Czy nie płakałeś sam? Pytam cię, czy nie wyrządziłeś sobie wystarczająco dużo niesprawiedliwości dla ludzi, którzy nie byli tego warci? Ludzie przychodzą i odchodzą. Pamiętaj, nikt nie będzie myślał o tobie więcej niż ty sam. Ci, którzy mówią, że nie odejdą, odejdą, a ty wrócisz do siebie. Upadniesz i sam się podniesiesz. Zostaniesz zraniony, sam zabandażujesz swoje rany. Wyjdziesz z tego bólu znów sam. Będziesz potrzebować przytulenia, znów przytulisz się sam. Twoje kłopoty cię spalą, powstaniesz z popiołów jak feniks. Dbaj o siebie, potrzebujesz siebie najbardziej.