Flashmans Feldzug

Stan przedmiotu: Bardzo dobry Autor: Gatunek: Format: Paperback Data wydania:
Ilość stron:




Długość: 3cm Szerokość: 13cm Waga: 549g Język: EAN: 9783942270847


Ta powieść jest jedenastą i ostatnią napisaną przez George'a MacDonalda Frasera. W momencie publikacji książki, która sprzedała się w twardej oprawie lepiej niż jakakolwiek poprzednia powieść Flashy'ego, miał on 80 lat i był w świetnej formie. Wcześniej niektórzy krytycy twierdzili, że Flashy stał się mądrzejszy i łagodniejszy w swoich ostatnich książkach. Fraser mówi: "Myślę, że trochę wydoroślał. Bez wątpienia ma to związek z moim własnym procesem starzenia się. Ale nie sądzę, by stał się milszy" A co czuł do Flashmana? "Mieszkałem z nim przez prawie czterdzieści lat. Oczywiście darzę go wielkim uczuciem, ale nie sądzę, bym go bardzo polubił. Ale podzielam jego ogólne poglądy filozoficzne. Jestem raczej cynikiem i nie wierzę w dobro w ludziach" W rzeczywistości Flashy skłania się ku łagodniejszym poglądom w swojej późniejszej pracy. Kampania Flashy'ego jest jedną z najciekawszych w serii i wywołała uznanie amerykańskiego pisarza Johna Updike'a. Fraser był już wtedy uznanym literatem i cieszył się dużą popularnością, zwłaszcza wśród historyków. Etiopska ek, zaliczana do "małych wojen" Imperium, była jednym z najbardziej niejasnych przedsięwzięć Brytyjczyków. Kampania ta jest dla nas prawie nieznana, co jest tym bardziej zaskakujące, że wśród zakładników i świadków byli Niemcy, Austriacy i Szwajcarzy. Istnieją pewne podobieństwa do dzisiejszych działań wojennych: jako operacja ratowania zakładników jest uważana za pierwszą poważną interwencję humanitarną w historii świata. Wyraźnie pokazuje industrializację wojny, która rozpoczęła się w drugiej połowie XIX wieku. Ze względu na udział wielu dziennikarzy, kampania była również wczesnym przykładem "dziennikarstwa osadzonego". Naukowcy z różnych dziedzin towarzyszyli armii w celu grabieży artefaktów kulturowych i zdobycia wiedzy o nieznanym kraju. Jako ek czysto karna, kraj nie został trwale okupowany i poddany rządom kolonialnym, ale zachował niepodległość. Współcześni świadkowie potwierdzają, jak aroganccy i pewni siebie mogli wydawać się korespondenci wojenni w tamtym czasie i jak dowództwo armii zrobiło wszystko, co można sobie wyobrazić, aby zaspokoić ich potrzeby. Miało to związek z doświadczeniami wojny krymskiej (patrz także atak Flashmana), w której reporter Timesa wskazał na błędy dowództwa wojskowego i katastrofalne warunki, wywołując falę oburzenia wśród ludności. Podobnie jak w najnowszej historii, wojsko wyciągnęło wnioski z negatywnych relacji z wojny w Wietnamie, a następnie podjęto próby "zaangażowania" prasy, aby uczynić ją bardziej pozytywną. W ankiecie przeprowadzonej wśród wybitnych historyków, Fraser został wybrany pisarzem powieści historycznych, który "robi to dobrze" Po opublikowaniu pierwszej powieści jedna trzecia amerykańskich recenzentów uwierzyła, że jest to rzeczywiście oryginalny rękopis. Fraser miał niemal niesamowity talent do ożywiania historii i czynienia jej namacalną. To nie tylko genialna postać pierwszoosobowego narratora Flashmanna, to przede wszystkim zdolność Frasera do uczynienia fabuły widoczną dla wewnętrznego oka czytelnika niczym film.