Aalto

Alvar Aalto (1898-1976) to bardzo niekonwencjonalny przedstawiciel modernizmu. Zainspirowany krajobrazem i polityczną niezależnością Finlandii, architekt projektował ciepłe, zakrzywione, humanitarne budynki, które całkowicie różniły się od przeważnie gładkich, mechanistycznych, geometrycznych budynków innych europejskich architektów. Niezależnie od tego, czy chodzi o kościół, willę, saunę czy bibliotekę: Aalto często używał cegieł i drewna zamiast betonu i stali do swoich organicznych struktur i zintegrowanych form fal, które można również znaleźć w jego projektach krzeseł, szklanych przedmiotów i lamp.Aalto opowiadał się za humanitarną architekturą z aspiracjami społecznymi. Mówił: "Nowoczesna architektura nie oznacza stosowania nowych materiałów w każdych okolicznościach; najważniejsze jest znalezienie bardziej ludzkiej formy z odpowiednimi materiałami". Wiele z jego budynków użyteczności publicznej, w tym ratusz w Säynätsalo, sala wykładowa na Uniwersytecie Technicznym w Otaniemi, Biuro Emerytur Ludowych i Dom Kultury w Helsinkach, były nie tylko fizycznymi, ale także psychologicznymi punktami orientacyjnymi w odbudowie Finlandii po zniszczeniach wojennych. Ten tom przedstawia najważniejsze prace Aalto i przedstawia architekta głęboko związanego z ojczyzną, który jest uważany za mistrza ekologicznego progresywnego projektowania.