Sztabka miedzi 1 kg – CU.999

Szczegóły produktu: 1000 gramów surowej miedzi w postaci sztabki, waga 1000 g. ++

Kraj pochodzenia:

Niemcy/Thyssen-Krupp

Materiał:

Miedź

Waga czysta:

1000 gramów

Próba:

999/1000

Waga:

1000 gramów

Miejsce wybicia:

Niemcy

Stan zachowania:

jak nowo wybita / produkt nowy

Historia

Miedź, złoto, srebro i cyna były pierwszymi metalami, z którymi zetknęła się ludzkość w trakcie swojego rozwoju. Ponieważ miedź jest łatwa w obróbce, była używana już przez najstarsze znane kultury około 10 000 lat temu. Okres jej powszechnego stosowania od V do III tysiąclecia p.n.e. nazywany jest, w zależności od regionu, epoką miedzi. W Hujayrat al-Ghuzlan w Jordanii już około 4000 r. p.n.e. istniał zakład masowej produkcji miedzi. W alchemii miedź kojarzono z Wenus/kobiecością (metale planetarne) i uważano ją za związek siarki i rtęci. Pierwsze lustra zostały wykonane z tego metalu. Podczas późnej epoki brązu we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego miedź wydobywano głównie na Cyprze i stamtąd eksportowano ją w postaci sztabek miedzi o wadze około 30 kg, mających kształt skór bydlęcych (tzw. sztabki w kształcie skóry wołowej). Fragmenty cypryjskich sztabek w kształcie skóry wołu z okresu między XVI a XI wiekiem p.n.e. można znaleźć w wielu częściach regionu śródziemnomorskiego, aż po Sardynię, na Bałkanach, a nawet na północ od Alp (znalezisko z Oberwilflingen). Największym przedprzemysłowym producentem miedzi było Cesarstwo Rzymskie, którego szacowana roczna produkcja wynosiła 15 000 ton.

Później miedź zaczęto łączyć z cyną i ołowiem, tworząc brąz. Ten twardszy i bardziej wytrzymały stop dał nazwę epoce brązu. Rozróżnienie między ołowiem a cyną pojawiło się dopiero wraz z rozwojem wiedzy o metalach, więc z dzisiejszego punktu widzenia termin „brąz” jest właściwie tylko w odniesieniu do stopów cyny i miedzi o wysokiej zawartości miedzi.

Złocistożółty stop miedzi i cynku, „mosiądz”, był znany już w starożytnej Grecji. Wytwarzano go poprzez wspólne przetwarzanie odpowiednich rud, ale dopiero Rzymianie zaczęli intensywnie stosować tę metodę. W starożytnej Kolumbii często używano stopu złota i miedzi, zwanego tumbaga.

Występowanie

Miedź występuje w skorupie ziemskiej w ilości około 0,006% i zajmuje tym samym 23. miejsce pod względem częstości występowania pierwiastków w skorupie ziemskiej. Często miedź występuje w postaci czystej, czyli w postaci pierwiastkowej. Obecnie (stan na 2017 r.) na całym świecie znanych jest ponad 3000 miejsc występowania miedzi w stanie naturalnym, m.in. w Afganistanie, Argentynie, Australii, Belgii, Boliwii, Brazylii, Bułgarii, Chile, Chinach, Demokratycznej Republice Konga, Niemczech, Finlandii, Francji, Grecji, Indiach, Iranie, Irlandii, Włoszech, Japonii, Kanadzie, Kazachstanie, Maroku, Meksyku, Mongolii, Namibii, Nowej Zelandii, Norwegii, Austrii, Peru, Filipinach, Polsce, Portugalii, Rumunii, Rosji, Zambii, Szwecji, Szwajcarii, Zimbabwe, Słowacji, Hiszpanii, RPA, Czechach, Turcji, Ukrainie, na Węgrzech, w Stanach Zjednoczonych Ameryki (USA) oraz w Wielkiej Brytanii (UK).

Czystą miedź wykryto również w kilku próbkach skał z Grzbietu Środkowoatlantyckiego oraz z Księżyca, które sonda misji Luna 24 przywiozła z Mare Crisium.