Moringa (Moringa oleifera) – 10 sztuk

Moringa oleifera znana jest jako „cudowne drzewo”, ponieważ wszystkie części rośliny można wykorzystać do różnych celów, a liście i owoce mają wysoką wartość odżywczą i znajdują zastosowanie w medycynie. W krajach rozwijających się drzewo to jest powszechnie uprawiane na plantacjach w celu przeciwdziałania niedożywieniu ludności. Gatunek ten jest bardzo odporny na suszę, dzięki czemu doskonale nadaje się do uprawy np. w Afryce i Indiach. Niedojrzałe, zielone owoce są wykorzystywane przede wszystkim w potrawach azjatyckich, natomiast nasiona można spożywać jako orzechy lub przetwarzać na olej behenowy (zawierają one 30–40% oleju). Nasiona mają również działanie oczyszczające, dzięki czemu mogą sprawić, że zanieczyszczona woda stanie się zdatna do picia. Również kwiaty można gotować, a liście jeść jak szpinak. Liście zawierają wiele witamin i minerałów i mogą być również suszone i wykorzystywane do parzenia herbaty.

W naturze gatunek ten może osiągać wysokość 12 metrów, ale u nas można go uprawiać jako roślinę doniczkową. Należy zapewnić jej piaszczystą glebę i chronić przed mrozem w zimie. Rośnie szybko i preferuje stanowiska nasłonecznione. Roślina pochodzi z południowych zboczy Himalajów w północno-zachodnich Indiach. (Nie należy jej mylić z innym drzewem cudownym, czyli rącznikiem pospolitym (Ricinus communis), którego nasiona są bardzo trujące!)

Opis wysiewu: nasiona namoczyć przez noc w letniej wodzie, a następnie wysiać w temperaturze 20–25°C do podłoża do siewu i sadzonek. Gleba powinna być stale wilgotna (nie mokra), wtedy kiełkowanie następuje zazwyczaj w ciągu kilku tygodni.

Zdjęcie 1: Iaminfo (CCA-3.0 Wikipedia)
Zdjęcie 2: Forest i Kim Starr (CCA-3.0 Wikipedia)
Zdjęcie 4: Camps International Africa (Muhaka Trust House Farm)

Specyfikacje:

• Rodzina: Moringaceae
• Nazwa naukowa: Moringa oleifera
• Nazwa polska: Moringa
• Pochodzenie gatunku: Indie
• Okres siewu: Przez cały rok
• Trudność: Średnia
• Minimalna temperatura: 0 stopni Celsjusza