Bocznolistna tarnina, odmiana jedno-kwiatowa, wysokość 60-100 cm, w doniczce - Crataegus monogyna

Crataegus monogyna, czyli jednopierzniowy tarnina, to wytrzymałe, kolczaste drzewo o długiej tradycji jako roślina do żywopłotów i krajobrazu. Od maja do czerwca pojawiają się liczne, białe, lekko pachnące kwiatostany, które pokrywają gęsto rozgałęzione pędy. Jesienią liście, podzielone na klapki, przybierają jaskrawo czerwono-pomarańczowy kolor, a od późnego lata gałęzie zdobią jadalne, o gorzkim smaku owoce, które dodają koloru aż do zimy. Roślina rośnie w sposób wertykalny i rozgałęziony; dorosłe tarniny osiągają wysokość od 300 do 500 centymetrów przy szerokości od 400 do 600 centymetrów. Dzięki rocznemu przyroście od 20 do 40 centymetrów, w ciągu kilku lat roślina przekształca się w gęsty, nieprzejrzysty krzew o charakterystycznych kolcach, które nadają jej rustykalny wygląd. Tarnina preferuje stanowiska słoneczne do półcieniste, z glebą wapienną i bogatą w składniki odżywcze. Jest niezwykle odporna na mróz, wytrzymując temperatury do minus 30 stopni Celsjusza, dobrze radzi sobie z umiarkowanym nawodnieniem i jest odporna na klimat miejski oraz wiatr. Jej bardzo dobra tolerancja na cięcie sprawia, że pielęgnacja jest prosta. Tarnina, jako roślina formowana, żywopłot lub osłona przed wiatrem, dobrze sprawdza się zarówno w przyciętych żywopłotach, jak i jako roślina pojedyncza lub element sadu owocowego. Jej kolce i jadalne owoce sprawiają, że jest to wszechstronna roślina, idealna do różnych sytuacji w ogrodzie.