Amorofal (Amorphophallus decus-silvae) – 1 wykiełkowane nasiono

Gatunek ten należy do największych gatunków z rodzaju Amorphophallus i pod względem wielkości dorównujeznanemu Amorphophallus titanum. Jest to rzadki gatunek pochodzący z zachodniej Jawy, który nawet w ogrodach botanicznych nie występuje często. Niestety, w wyniku wylesiania pozostaje coraz mniej jego naturalnego siedliska, co sprawia, że gatunek ten jest zagrożony. Rozmiar liści, podziemnej bulwy i kwiatu robi ogromne wrażenie. Plamisty ogonek liściowy może osiągnąć grubość do 20 cm i wysokość 3,5 metra. Liść w kształcie parasola może mieć szerokość od 3 do 4 metrów. Pod ziemią tworzy się bulwa, która stale rośnie. Dojrzałe bulwy mogą ważyć ponad 20 kg i osiągać średnicę 40 cm. Jednak już po 5–9 latach bulwa może być wystarczająco duża, aby utworzyć kwiatostan. Składa się on z zielono-fioletowego kłosu z jasnym kwiatostanem. Wysokość kwiatostanu może wynosić do 3 metrów, a z kłosu wydobywa się bardzo nieprzyjemny zapach, który może być wyczuwalny przez padlinożerców z odległości kilku kilometrów. Najpierw dojrzewają kwiaty żeńskie, dzięki czemu przyciągnięte o(głównie muchy) mogą pozostawić pyłek z innego kwiatostanu na słupkach. Następnie dojrzewają kwiaty męskie, które uwalniają pyłek, dzięki czemu może on zostać przeniesiony na inny kwiat. Samozapylenie nie jest zatem możliwe, dlatego zawsze muszą być obecne co najmniej dwa kwiaty jednocześnie, aby umożliwić zapylenie, a tym samym zawiązanie owoców.

Jest to gatunek stosunkowo łatwy w uprawie, ale do kwitnienia potrzebuje wysokich temperatur (30–33 °C) i wilgotności powietrza (&gt