SuperSmart Willow Bark Extract Dietary Supplement - 60 Veg. Caps.

Willow Bark Extract to suplement na bazie kory wierzby białej o silnym działaniu przeciwbólowym i chroniącym serce. To łagodniejsza i działająca dłużej alternatywa roślinna dla aspiryny farmaceutycznej. Od kilku miesięcy cieszy się niezwykłą popularnością ze względu na potwierdzone badaniami naukowymi silne działanie synergiczne, naturalnie wysoką zawartość salicyny oraz długotrwałe łagodzenie przewlekłych bóli i pozytywny wpływ na krążenie krwi.

Czym należy tłumaczyć niezwykłą popularność, jaką cieszy się wyciąg z kory wierzby białej?

Kora wierzby białej jest stosowana w medycynie różnych cywilizacji od wielu wieków. Od Cesarstwa Chińskiego po rdzenną ludność Ameryki, przez antyczną Grecję i średniowieczną Europę: kora wierzby białej była znana i powszechnie stosowana jako środek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy (1).

W 1828 roku francuski farmaceuta, Pierre-Joseph Leroux, odkrył substancję aktywną odpowiedzialną za to działanie: salicynę. Szybko doszedł do wniosku, że w organizmie jest ona przekształcana w kwas salicylowy, czyli związek o wyjątkowo skutecznym działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Laboratoria natychmiast rozpoczęły wyścig, starając się zsyntetyzować tę cząsteczkę. Jako pierwszemu udało się to w 1897 roku niemieckiemu chemikowi pracującemu dla grupy Bayer. I tak powstała pierwsza pochodna kwasu salicylowego (acetylosalicylowego) wytworzona bez użycia kory wierzby białej. Lek zyskał nazwę „aspiryna” i ze względu na swą niezwykłą popularność natychmiast odesłał korę wierzby białej do lamusa na blisko 120 lat.

Lecz od niedawna wyciąg z kory wierzby białej znów cieszy się ogromnym i zaskakującym powodzeniem. Czym je tłumaczyć? Tym, że Pierre-Joseph Leroux się pomylił. Salicyna rzeczywiście jest składnikiem aktywnym kory wierzby, ale zdecydowanie nie jedynym! Jej działanie jest synergicznie uzupełniane przez dziesiątki innych naturalnych cząsteczek (2-3), takich jak: proantocyjanidyny (świetnie metabolizowane przez naszą florę jelitową), przeciwzapalne flawonoidy (naringenina, eriodiktiol) (4-5), flawanony (dihydrokwercetyna), flawonole (katechina) oraz polifenole (kwasy kofeinowy, ferulowy, cynamonowy, wanilinowy, hydroksybenzoesowy i kumarowy). To nagromadzenie tych naturalnych związków odpowiada za działanie przeciwzapalne wyciągu z kory wierzby białej oraz jego właściwości przeciwutleniające, antyseptyczne i stymulujące układ odpornościowy (6). Wyniki wielu badań wykazały, że poziom salicyny we krwi jest zbyt niski, by stanowić jedyne wytłumaczenie działania przeciwbólowego wyciągu (7-8).

Z pewnością wyizolowanie tylko jednego z tych związków naturalnych i sprzedawanie jego syntetycznej, zmetabolizowanej postaci pozwoliło grupie Bayer stworzyć skuteczny lek przeciwbólowy, ale nie uchroniło jej przed jego licznymi skutkami ubocznymi. Wyjątkowy mechanizm działania aspiryny wymaga zastosowania bardzo dużej ilości kwasu salicylowego, który w dłuższej perspektywie może okazać się dla organizmu szkodliwy (zwłaszcza dla układów żołądkowo-jelitowego i krwionośnego). Z kolei skuteczność kory wierzby białej wynika z różnorodnych mechanizmów działania przeciwzapalnego, które nie narażają układu pokarmowego na bezpośrednie działanie kwasu acetylosalicylowego. Potencjalna dawka kwasu salicylowego zawarta w wyciągu z kory wierzby jest 10 razy mniejsza od dawki zawartej w klasycznych tabletkach aspiryny, a na poziomie fizjologicznym wykazują one podobne działanie.

Jakie są największe korzyści ze stosowania wyciągu z kory wierzby?

Willow Bark Extract wykazuje działanie zarówno przeciwzapalne, przeciwbólowe jak i ochronne dla serca. To preparat stworzony głównie z myślą o:

• Osobach uskarżających się na silne lub nawracające bóle (bóle głowy, lędźwiowe, kości i stawów, skurcze menstruacyjne, stany grypowe…).
  Oficjalne wyniki badań naukowych wykazały skuteczność wierzby białej w łagodzeniu silnych i przewlekłych bóli. Podsumowanie opublikowane w 2007 roku potwierdziło skuteczność wierzby białej w łagodzeniu bóli lędźwiowych (13) przy suplementacji trwającej około 4 tygodni. Ponadto badania wykazują, iż wyciąg z wierzby białej łagodzi bóle towarzyszące zapaleniu stawów, a w szczególności kolana i biodra (14-15). Autorzy badań podkreślają, iż skutki odczuwane są później niż w przypadku zastosowania leków przeciwzapalnych, ale powodują zdecydowanie mniej niepożądanych skutków. W 2009 roku zespół badaczy w oparciu o trzy duże badania kliniczne dowiódł skuteczności wyciągu z wierzby białej w leczeniu bólów mięśni (16).
• Osobach po 50. roku życia – jako środek zmniejszający ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia, zwalczający stres oksydacyjny i poprawiający ogólny stan zdrowia.
  Aspiryna w niewielkich dawkach (tak zwana „baby aspirin”) jest od lat zalecana jako środek przeciwdziałający chorobom układu krążenia oraz udarom mózgu u osób o 50. roku życia, a w szczególności u tych, u których występuje kilka czynników ryzyka. Działanie kwasu salicylowego zapobiega tworzeniu się skrzepów, tym samym zmniejszając ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia. Wnioski te ponownie potwierdziła w 2016 roku grupa niezależnych amerykańskich naukowców USPSTF: wymierne rezultaty dowodzą, że w przypadku 10 000 mężczyzn, u których występuje 10% ryzyko wystąpienia w ciągu 10 lat choroby układu krążenia aspiryna zapobiega 225 zawałom, 84 udarom mózgu oraz 139 przypadkom raka jelita grubego. Tym samym oszczędza się 300 lat życia. Jednak od kilku lat część naukowców zauważa, że korzystne właściwości aspiryny nie przewyższają bardzo szkodliwych skutków ubocznych (w tym podwyższonego ryzyka wystąpienia krwotoków). Jako środek łagodniejszy i bardziej kompletny wyciąg z kory wierzby okazuje się idealną alternatywą dla aspiryny w przypadku tych wszystkich, którzy pragną uniknąć ryzyka wystąpienia chorób układu krążenia, wystrzegając się jednocześnie skutków ubocznych.

Czym różnią się wyciąg z wierzby i aspiryna farmaceutyczna (kwas acetylosalicylowy)?

Istnieją trzy główne różnice między wyciągiem z kory wierzby a aspiryną farmaceutyczną.

1. W kwestii łagodzenia bólów kora wierzby działa wolniej niż kwas acetylosalicylowy, ale jej efekt utrzymuje się dłużej.
2. Wyciąg z kory wierzby nie powoduje niepożądanych skutków ubocznych (podrażnienie błony śluzowej żołądka oraz zahamowanie procesu krzepnięcia) typowych dla kwasu acetylosalicylowego. Roślina jest metabolizowana zupełnie inaczej niż jej syntetyczny odpowiednik (9). Ta właściwość wpisuje się w leczenie wielocelowe – nową metodę leczniczą polegającą na wywoływaniu działania fizjologicznego poprzez zestawienie środków, a nie przez jedną cząstkę w dużej dawce. Badacze zauważyli, że takie metody lecznicze pozwalają zmniejszyć lub wręcz całkowicie wyeliminować skutki uboczne ze względu na mniejszą dawkę poszczególnych składników aktywnych (10-12).
3. Wyciąg z kory wierzby wykazuje ponadto właściwości przeciwutleniające, przeciwwirusowe, immunostymulujące i wzmacniające.

Jakie są mechanizmy działania wyciągu z wierzby białej?

Mechanizm działania salicyny długo pozostawał zagadką. Dopiero w 1971 roku John Vane wraz ze swoim zespołem z Fundacji Wellcome wykazał, iż hamuje ona działanie niektórych enzymów biorących udział w metabolizmie kwasu arachidonowego, a dokładniej COX-1 oraz COX-2. Enzymy te sprzyjają pierwszemu etapowi tworzenia się rodziny eikozanoidów, czyli cząsteczek sygnałowych biorących udział w procesach zapalnych.

Hamując działanie enzymów COX, salicyna ogranicza produkcję licznych mediatorów zapalenia, które stanowią przyczynę bólów, opuchnięć oraz objawów towarzyszących stanom zapalnym. Hamowanie enzymu COX-1 powoduje także obniżenie poziomu tromboksanów – przekaźników powodujących obkurczanie naczyń krwionośnych, które podnoszą poziom ciśnienia krwi. To właśnie ten mechanizm działania tłumaczy stosowanie niewielkich dawek aspiryny w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zawału (17). Wyniki kilku badań wykazały ponadto, że kwas salicylowy wchodzi w interakcje z kwasami rybonukleinowymi oraz koenzymem A, co może stanowić podstawę do jego zastosowania w terapii nowotworowej (18).

Wszystkie pozostałe składniki zawarte w wyciągu z wierzby cechują się złożonymi mechanizmami komórkowymi o komplementarnej naturze, do których należą przede wszystkim pośrednie blokowanie cytokin prozapalnych TNF-alfa oraz interleukin-6, hamowanie translokacji białka NF-kB (19) oraz dezaktywacja procesu transkrypcji niektórych genów odpowiedzialnych za stany zapalne.

Dlaczego związki zawarte w wierzbie białej są tak potrzebne ludzkiemu organizmowi?

Salicyna oraz flawonoidy zawarte w wierzbie białej to związki korzystne przede wszystkim dla samego drzewa. Wspierają je w walce z patogenami oraz insektami żywiącymi się jego sokami (łyko). Ale co jeszcze bardziej zaskakujące: salicyna pomaga także wierzbom we wzajemnej komunikacji. Gdy drzewo atakowane jest przez wirusa, salicyna przekształca się w salicylan metylu, czyli związek organiczny, który rozpływa się w powietrzu i uprzedza pozostałe rośliny o grożącym im niebezpieczeństwie. Ta substancja-sygnalizator jest w stanie aktywować geny odpowiedzialne za obronę w tkankach rosnących po sąsiedzku roślin.

Ponadto ze względu na zawartość związków przeciwzapalnych łagodzących bóle zwierząt spożywających jej liście, pędy i korę, roślina ta przyciąga zwierzęta, a tym samym zwiększa szanse rozsiania swoich nasion. Mamy więc do czynienia ze strategią ewolucyjną, która pozwala drzewu na ekspansję i zwiększanie szans na przetrwanie.

Czy istnieją przeciwwskazania do stosowania kory wierzby białej?

Badania kliniczne wykazały, że w odróżnieniu od aspiryny kora wierzby wywołuje jedynie nieznaczne skutki uboczne (21). Z kolei jej działanie przeciwpłytkowe jest znacznie słabsze. Jednak osobom cierpiącym na zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia krzepliwości, hemofilię, choroby nerek czy wrzody żołądka zaleca się wstrzymanie się ze stosowaniem wyciągu z wierzby do czasu konsultacji z lekarzem.

Ponadto osoby uczulone lub wykazujące nadwrażliwość na aspirynę mogą reagować podobnie na korę wierzby.

Szacuje się, że po zastosowaniu doustnym wchłaniane jest około 80% salicyny. Substancja ta jest następnie metabolizowana przez florę jelit do postaci alkoholu salicylowego i przekształcana przez wątrobę w kwas salicylowy (22). Tak więc do przewodu pokarmowego dostaje się salicyna, a nie kwas salicylowy jak w przypadku aspiryny.

Jak stosować preparat Willow Bark Extract?

Zaleca się stosowanie 1-2 kapsułek w czasie posiłków.
Dla zapewnienia jak najbardziej kompletnych efektów w przypadku przewlekłych bóli i chorób układu krążenia zaleca się stosowanie preparatu przez co najmniej 4-6 tygodni. Preparat Willow Bark Extract można stosować razem z suplementami Triple Protect, by jeszcze bardziej wspierać zdrowie układu krążenia, Palmitoylethanolamide (PEA) dla jeszcze silniejszego działania przeciwzapalnego lub Ubiquinol dla zapewnienia synergicznego działania przeciwutleniającego.

Uwaga: badacze dowiedli, iż pomiędzy związkami fitochemicznymi zawartymi w kawie, które przeciwdziałają utlenianiu tłuszczów, a wyciągiem z wierzby dochodzi do silnej synergii, która może zapewniać ochronę fosfolipidów błon komórkowych (23). Z kolei fosfatydylocholina (PC) oraz kwasy omega-3 pomagają utrzymać stabilność i elastyczność błon komórkowych, które mogą ulec uszkodzeniu w wyniku długotrwałego stosowania aspiryny (24). Zauważa się ponadto, że podobną przemianę powoduje także wiązówka błotna (Spiraea Ulmaria).

Dzięki Willow Bark Extract możliwe jest korzystanie z walorów naturalnej w 100% roślinnej aspiryny, której właściwości są niemal takie same jak w przypadku aspiryny syntetycznej.