Aktinidia Issai ostrolistna obupłciowa 2L

Opis ogólny: Aktinidia Issai to odmiana o silnym przyroście rocznym ok. 2m, osiągając do 4m wysokości. Jest jedną z obupłciowych odmian mini kiwi co oznacza, że nie wymaga obecności zapylacza. Z powodzeniem może rosnąć w przydomowym ogródku. Jest jedną z najniższych odmian aktinidii ostrolistnej. Jej owoce są bogatym źródłem witamin, a owoce nadają się zarówno bezpośrednio do spożycia wraz ze skórką jak i do tworzenia przetworów i dżemów. Odmiana mieszańcowa Actinidia arguta × A. polygama.

Kwiaty: Białe, małe ok. 2cm, złożone z ciemniejszych pręcików oraz słupka z promieniście rozłożonymi ramionami, zebrane po 1-3szt oraz z samych pręcików zebrane po przynajmniej 5 szt.

Kwitnienie: Kwitnie w czerwcu.

Liście: Zielone, grube, szerokie, jajowate, osiągają 7-12cm długości, jesienią przebarwiają się na żółto.

Owoce: Aktinidia posiada słodsze i bardziej aromatyczne owoce niż kiwi. Owoce owalne, 2,5-3cm. Skórka cienka, gładka, zielona, miąższ zielony, słodko-kwaskowaty.

Dojrzewanie: Owoce Issai dojrzewają w drugiej połowie września. Pierwsze owoce pojawiają się zwykle w 2-3 roku po posadzeniu. Do owocowania nie wymaga zapylacza, jednak obecność drugiej sadzonki Issai lub męskiej odmiany aktinidii ostrolistnej np. Weiki, zwiększa szansę zapylenia i lepszego owocowania.

Stanowisko/wymagania: Issai najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Toleruje ziemie gleby wilgotne, żyzne, dobrze zdrenowane, o odczynie lekko kwaśnym.

Pielęgnacja: Pierwsze cięcie odmładzające wykonujemy po ok 3-4 latach (w zależności od potrzeby) celem usunięcia starych pędów. Wpływa to pozytywnie na kwitnienie rośliny. Wiosną ograniczamy się do usuwania ch i martwych pędów. Cięcie można wykonać w celu uformowania pnącza gdy zbytnio się rozrośnie, jednak nadmierne przycinanie może osłabić owocowanie. Stare pędy ok 3 letnie usuwa się po owocowaniu.

Zimowanie: Świetnie radzi sobie w naszym klimacie. Mrozoodporna do -26°C. Zaleca się jednak by młode krzewy, na początku listopada obsypać ziemią (torfem), robiąc nad każdym z nich kopczyk ok. 30 cm wysokości lub okrywać agrowłókniną. 

Pochodzenie: Japonia.