Morrissey - Viva Hate (LP)

Pierwszy solowy album Morrisseya ukazał się zaledwie sześć miesięcy po wydaniu ostatniego albumu The Smiths, Strangeways Here We Come. Na Viva Hate, wydanym w 1988 roku, Morrissey ponownie współpracował z producentem Stephenem Streetem - który, nieprzypadkowo, właśnie ukończył wspomniany Swansong Smithów - ale zamiast Johnny'ego Marra, gitarzystą albumu był Vini Reilly, znany ze swojej pracy z The Durutti Column. Chociaż Reilly mógł nie mieć takiej samej popowej wrażliwości jak Marr, nie miało to znaczenia, ponieważ nie był współautorem piosenek na tym albumie (Street to zrobił), a jako wynajęty pistolet wykonał wzorową pracę. Oprócz nieśmiertelnych singli "Suedehead" i "Everyday is Like Sunday", Viva Hate zawierała również kontrowersyjny utwór "Margaret on the Guillotine", piosenkę o pani Thatcher, której tytuł był pierwotnie przeznaczony na przedostatni album Smiths. (Na albumie nie ma już jednak utworu "The Ordinary Boys", który Morrissey pominął w reedycji Viva Hate kilka lat temu i zastąpił piosenką "Treat Me Like a Human Being", która została nagrana podczas oryginalnych sesji do albumu. Z listy utworów usunięto również "Hairdresser on Fire", stronę B utworu "Suedehead", który wcześniej znalazł się na amerykańskim wydaniu Viva Hate. Jako solowy debiut, Morrissey nie odszedł zbyt daleko od materiału, który eksplorował ze Smiths na Viva Hate, ale przynajmniej potwierdził, że wciąż może wymyślać niezapomniane melodie bez Johnny'ego Marra u boku.

• Alzacki kuzyn
• Mały człowieku, co teraz?
• Każdy dzień jest jak niedziela
• Bengalski na platformach
• Anioł anioł w dół idziemy razem
• Późno w nocy. smutna ulica
• Suedehead
• Rozbij rodzinę
• Traktuj mnie jak człowieka
• Nie mam nic przeciwko, jeśli o mnie zapomnisz
• Wybierz banał
• Margaret na gilotynie