Cytrus Drzewo cytrynowe Cytryna Citrus Limon Limon 140 - 160 cm Roślina cytrusowa

prawdziwe drzewko cytrynowe

Otrzymają Państwo roślinę odpowiednią do pory roku, z owocami, kwiatami lub tylko zielonymi liśćmi.

Obecnie, w marcu 2026 r., z kilkoma owocami lub kwiatostanami

Pomimo bardzo dobrego opakowania może się zdarzyć, że podczas transportu niektóre z większych owoców (jeśli są) mogą spaść.

Wymiary rośliny: (wymiary przybliżone, zależne od rośliny)

140–160 cm wysokości (wraz z doniczką)

Wymiary doniczki +/-:

średnica doniczki 25 cm

25 cm wysokości doniczki

Opis i pielęgnacja:

Drzewko cytrynowe to chyba kwintesencja południa. W okresie kwitnienia roślina ta rozprzestrzenia intensywny zapach i pozwala nam marzyć o wakacjach na południu. Istnieją m.in. krzewy cytrynowe, drzewka o wysokim pniu oraz rośliny szpalerowe.

Z pewnością każdy z nas zadawał sobie kiedyś pytanie, jaka jest różnica między cytrynami, limonkami i limonkami. Wszystkie należą do rodziny roślin cytrusowych. Limonka to po prostu starsza nazwa owocu cytryny. Cytryna, Citrus limon, w niektórych krajach jest nadal nazywana limonką. Chodzi jednak o ten sam żółty owoc. Cytryny charakteryzują się żółtą skórką i kwaśnym smakiem, a w stanie dojrzałym mają kolor słonecznej żółci, natomiast limonki są jasnozielone, mają intensywniejszy i bardziej aromatyczny smak, a okres dojrzewania jest krótszy niż w przypadku cytryn. Zawartość witaminy C w limonce jest mniejsza niż w cytrynie, ale zawartość soku w limonce jest około dwukrotnie wyższa niż w cytrynie.

Podlewanie: Latem podlewać regularnie, ale umiarkowanie. Podobnie jak w przypadku prawie wszystkich roślin cytrusowych, dobrze nadaje się woda deszczowa, ponieważ nie jest tak twarda jak większość wody z kranu, a ponadto jest to woda stojąca. Nie wolno dopuścić do wyschnięcia roślin, ale w każdym razie należy unikać nadmiernego nawodnienia. W doniczkach należy podlewać dopiero wtedy, gdy górna warstwa gleby jest już dobrze sucha.

Nawożenie: W fazie wzrostu wszystkie rośliny cytrusowe potrzebują specjalnych składników odżywczych i dlatego powinny być nawożone regularnie, co około 3-4 tygodnie. Pierwsze nawożenie rozpoczyna się wraz z pojawieniem się pierwszych pędów. Do nawożenia stosuje się nawoz długo działający lub dobry, w handlu nawóz płynny – co 3–4 tygodnie.

Zimowanie: Od około połowy listopada do około końca marca najlepiej w ogrodzie zimowym, w chłodnym lub zimnym, ale bezmrozowym miejscu, np. również w nieogrzewanym garażu lub klatce schodowej w temperaturze 5–10°C. W tym okresie nie należy nawozić, a podlewać oszczędnie tylko co ok. 3 tygodnie, przy czym zwłaszcza bryła korzeniowa nie powinna nigdy całkowicie wyschnąć. Zimować w jasnym miejscu, ponieważ liście są wiecznie zielone. Przy słabym oświetleniu liście opadają, ale zazwyczaj odrastają wiosną, gdy tylko rośliny zostaną umieszczone w jasnym i ciepłym miejscu. Pomieszczenia zimowe należy wietrzyć tak często, jak to możliwe, przy braku mrozu.

Zbyt długie pędy należy skrócić o około 2/3 ich długości przed rozpoczęciem pierwszego pączkowania wiosną. Aby pobudzić krzaczasty wzrost, można lekko skracać pędy w dowolnym momencie fazy wzrostu.