Ojczyzną ananasa jest Brazylia, lecz roślinę tę uprawia się dzisiaj w całej strefie tropikalnej. Uprawy prowadzi się w celu zdobycia mięsistych owoców oraz liści, z których wytwarza sie włókna, słuzące do wyrobu delikatnych tkanin.

Owoce ananasa zawierają potas, magnez, wpań, fosfor, żelazo i sóf, a oprócz tego witaminy A i C oraz witaminy z grupy B. W ananasie znajduje się także mangan, ważny biopierwiastek, który wpływa na przemianę tłuszczów i cholesterolu, reguluje ponadto pracę układu nerwowego i zapobiega rozwojowi osteoporozy. Ananasy są bogate 

w bromelainę, enzym, który podnosi odporność organizmu, łagodzi stany zapalne, zmniejsza ból i zapobiega powstawaniu opuchlizn, dlatego surowe ananasy powinny jeść osoby uczulone na ukąszenia komarów.

Orzeszki ziemne, zwane też arachidami lub fistaszkami, to nasiona jednorocznej rośliny (o wysokości ok. 45 cm) pochodzącej z Brazylii. Co ciekawe, jest ona blisko spokrewniona z grochem i fasolą, natomiast z prawdziwymi drzewami i krzewami orzechowymi ma niewiele wspólnego. Arachis hypogaea, bo tak brzmi naukowa nazwa tej rośliny, jest niezwykle ciekawa. Po zakwitnięciu jej pędy kwiatowe zaczynają wyginać się ku dołowi, a w końcu wrastają w ziemię. Na tych kwiatowych pędach tworzą się pod ziemią strąki owocowe, które zawierają od jednego do czterech orzeszków. Kiedy strąki są dojrzałe, wykopuje się je z ziemi i suszy na słońcu. Z orzeszków wyrabiana jest mączka arachidowa dodawana do wyrobów cukierniczych, niektórych rodzajów cukierków, chałwy, a także sosów chili, sosów do spaghetti i wyrobów podrobowych. 

Olej wytwarzany z arachidów zawiera witaminy A i E oraz nienasycone kwasy tłuszczowe (oprócz zastosowania w kuchni olej arachidowy wykorzystuje się także do produkcji mydeł). Duża zawartość w oleju magnezu, potasu, miedzi i kwasu foliowego zapobiega chorobom serca. Orzeszki arachidowe, mimo że niespokrewnione z innymi orzechami, także obniżają poziom ciśnienia tętniczego krwi, zmniejszają ryzyko wystąpienia zawału serca, zapobiegają zaburzeniom rytmu serca, przeciwdziałają miażdżycy i zapobiegają powstawaniu nowotworów. Trzeba jednak pamiętać, że spożywanie arachidów w dużych ilościach może doprowadzić do alergii pokarmowej.

Nieco historii
Orzeszki ziemne są uprawiane w Brazylii prawdopodobnie od trzech tysięcy lat. Europejczycy zetknęli się z nimi dopiero po odkryciu Ameryki i ich nasiona przewieźli 

do Afryki, gdzie powstały pierwsze plantacje. Jednak aż do połowy XIX niewiele osób było smakoszami fistaszków. Prawdziwe zapotrzebowanie na arachidy powstało dopiero 

na początku XX w., kiedy z orzeszków zaczęto wytwarzać masło orzechowe. Dziś orzeszki ziemne uprawia się niemal na całym świecie, wszędzie tam, gdzie klimat jest ciepły 

i suchy (m.in. Chiny, Nigeria, Brazylia, USA).

Latem uwielbiamy arbuzy! Nic dziwnego – te najbardziej soczyste ze wszystkich owoców, schłodzone w lodówce, w upalne dni przynoszą cudowne orzeźwienie i są naprawdę pyszne, a do tego wcale niepozbawione wartości odżywczych.

Z gorącej Afryki
Arbuz (Citrullus Vulgaris), zwany także kawonem, pochodzi z Afryki. W Chinach, Indiach 

i Egipcie hodowano te owoce już około V w. p.n.e. Na południe Europy dotarły w XI stuleciu. Od tej pory uprawia się je wszędzie tam, gdzie temperatura w okresie ich dojrzewania nie spada poniżej 24 C, w nasłonecznionych, osłoniętych od wiatru miejscach. Arbuzy należą do rzędu dyniowców, rodziny dyniowatych (są blisko spokrewnione np. z ogórkiem). Płożące pędy kawona osiągają długość 2,5 metra, kwiaty są żółte, a ogromne, soczyste, pokryte grubą skórą owoce osiągają wagę nawet kilkunastu kilogramów.

Zdrowie w wielkiej kuli
Arbuzy w ponad 90 procentach składają się z wody, ale oprócz tego są doskonałym źródłem cennych pierwiastków: potasu, fosforu i żelaza. Poza tym zawierają witaminy 

z grupy B, a także beta-karoten i likopen (dobre w profilaktyce przeciwnowotworowej). 

To idealne owoce dla osób z dolegliwościami nerkowymi (działają moczopędnie), pomagają także w schorzeniach sercowo-naczyniowych, wątroby, w nadciśnieniu 

i reumatyzmie. Zawarte w nich pektyny i błonnik regulują pracę jelit. Jedzenia arbuzów nie muszą się też obawiać diabetycy: owoce zawierają minimalną ilość sacharozy, 

a w większej części fruktozę i glukozę. I jeszcze ważna informacja dla dbających o linię: arbuz należy do najmniej kalorycznych owoców – tylko 37 kcal w 100 g!

Kupujemy
Smaczne i soczyste są tylko dojrzałe owoce arbuza i kupowanie całej kuli, kiedy nie widać, co jest w środku, jest pewnym ryzykiem. Choć i na to jest sposób: trzeba popukać, jeśli owoc wydaje głuchy dźwięk, oznacza, że jest dojrzały. Pokrojone na części arbuzy dość szybko się psują, dlatego najlepiej kupować kawałki odkrojone z całej kuli przy nas. Można je przechowywać w lodówce, owinięte folią najwyżej 2 dni.

Aronia to krzew, odporny na złe warunki atmosferyczne, dorastający do 3 m, 

a pochodzący z Ameryki Północnej. Owoce aronii zawierają wiele witamin (B, C, E, prowitaminę A) i mikroelementów (molibden, mangan, miedź, bor, jod, kobalt). 

Są również źródłem antocyjanów, czyli substancji, które opóźniają proces starzenia się, usuwają toksyczne substancje z organizmu, np. ołów, uodparniają skórę na szkodliwe działanie promieni słonecznych oraz ułatwiają przemianę materii. Według najnowszych badań owoce aronii zmniejszają także uboczne działanie leków przeciwnowotworowych 

i łagodzą skutki radioterapii. Substancje zawarte w owocach przeciwdziałają miażdżycy 

i chorobom serca. Aronię wykorzystuje się nie tylko w lecznictwie, ale także w kosmetyce – na bazie wyciągu z owoców produkuje się preparaty hamujące proces starzenia się skóry. Owoce aronii są również cennym surowcem przetwórczym. Nadają się 

do produkcji soków, dżemów, konfitur i nalewek, a także jako naturalny barwnik do win, galaretek, likierów i innych przetworów.

Ojczyzną awokado, zwanego również smaczliwką, jest Ameryka Środkowa i Południowa. Największą zaletą tej rośliny - uprawianej już w XV w. przez Azteków - są zawarte w jej owocach nienasycone kwasy tłuszczowe, które obniżają poziom tzw. złego cholesterolu, chroniąc przed miażdżycą. W awokado znajduje się również potas, który reguluje pracę serca i systemu nerwowego. Owoc smaczliwki zawiera również dużo witaminy A i E, które chronią organizm przed nowotworami i korzystnie wpływają na wygląd skóry. Mimo że awokado jest bardzo tłustym owocem, polecane jest osobom walczącym z nadwagą. Jest bowiem źródłem lipazy – enzymu, który bierze udział w spalaniu tłuszczów. Oprócz wyżej wymienionych związków i witamin awokado zawiera także witaminę B2, C, PP 

oraz żelazo. Owoce smaczliwki można spożywać na surowo, wykorzystując je do przyrządzania sałatek, ale także w postaci sosów i past, zastępujących masło 

i margarynę.